आन्टी  चिकेको  सत्य   कथा   Valentine special   :)

हाम्रो घर नजिकै हाम्रो कान्छो धीरज अङ्कलको घर छ । धीरज अङ्कलले भर्खरै एक तल्ले घर बनाएर सर्नु भएको हो । अङ्कल जापानमा हुनुहुन्छ । घरमा कोमल आन्टी, एउटा ६ बर्ष कि मेरी क्युट बैनी श्रेया छ । र, एउटा अजंगको खैरो कलरको ठुलो पिट्बल कुकुर म्याक्स छ । म्याक्सलाई घरको सुरक्षाको लागि अंकलले किनिदिनु भएको हो ।

 

घर सानो-सानो भएपनि जापानिज स्टाईलको बनाउनु भएको छ । तलको तल्ला दुई बेडरुम हल छ। माथिको तल्लामा ठुलो हल अनि किचेन र एउटा रुम अनि बाथरुम छ। घरमा हरेक कोठामा एसी जडान गरिएको छ । 
अङ्कलले घर बनाउन कुनै कमी छोड्नु भएको छैन । रुमहरु साउण्ड प्रुफ छन् । सफा कलरको वालपेण्टिङ्ग, गलैंचा, पर्दा,
सोफ़ा हरेक चीज महङ्गा राख्नु भएको छ । धेरै जस्तो सजावटका सामान अङ्कलले जापानबाट नै मगाउनु भएको छ।  मास्टर बेडरुममा दामी लचकदार बेड र काउच छ ।

 

त्यो घर गएपिच्छे मन फुरुङ हुन्छ । जे होस्, मेरो पनि कुनै दिन यस्तै घर हुन्छ भन्ने कल्पनामा कहिले कहीं हराउने गर्छु । 

 

प्राय: म आन्टीको घर जाने गर्छु । श्रेयालाई खेलाउन, जिस्काउन खुब मन पर्छ । कहिले काहिँ कोमल आन्टीले राति उतै सुत्नेगरि आउन भन्नुहुन्छ । घरमा मम्मीले पनि- “एक्लैछिन नानि तिमी गयौ  भने साथी हुन्छ गईदेऊ,
तिम्रो छुट्टि पनि छ” भन्नुहुन्छ । म चाहिं एसी भएको कोठामा सुत्न पाईने कारणले फ़ुरुङ्ग परेर आन्टीको घरमा सुत्न जान्छु । आन्टीको घरमा संधै खानामा मासु पाक्छ। म्याक्सको डाइटको लागि संधै मासु खुवाउनु पर्छ। मासु पनि खान पाइने भएकोले मलाई आन्टीको घरमा जान मन पर्छ।

 

आज साँझ पनि म आन्टीको घरमा सुत्न गएँ । त्यहाँ पुगेपछि एकछिन् श्रेयासंग खेल्यो, त्यपछि टिभी हेर्यो । त्यहि वीचमा प्राय: अंकलले आन्टीलाई जापानबाट फोन गर्नुहुन्छ । आज पनि गर्नुभयो – “अङ्कलले आज निक्की आएकी छ” भनेर सोध्नु भयो । मैले अङ्कलसँग एक छिन यस्तै उस्तै कुरा गरे ।

 

अङ्कलले  मलाई जिस्काउदै आन्टीलाई भन्नु भयो  – “अहिले त निक्की आएकी छ, निक्की पनि विहे गरेर गएपछि तिम्रो साथी को आईदेला ?”

 

आन्टीले पनि भन्नु भयो – “त्यसपछि त हजुर आउनु हुन्छ होला नि”?

 

अंकल भन्दै हुनुहुन्थ्यो – “म 
त त्यसैपनि आउछु नि तर मेरो चिन्ता चाँही तिमी एक्लै छौ, छोरी मान्छे एक्लै बस्न गार्हो हुन्छ भनेर हो ” ।

 

आन्टीले भन्नुभयो – “मलाई केही चिन्ता छैन, हजुरले दिनु भएको गिफ्ट सम्हालेर राखेको छु नि। दाजुभाउजु (मेरो मम-ड्याड) नजिकै पनि हुनुहुन्छ । केही पर्यो भने निक्कीलाई बोलाई हाल्छु  । बरु, हजुरलाई कस्तो छ । हामीलाई त तपाईं कै चिन्ता लागिरहन्छ ।”

 

अङ्कलले भन्नु भयो – “निक्कीको प्रगति विवरण कस्तो छ?”

 

आन्टीले जवाफ दिनुभयो – “जस्ता को तस्तै”

 

अंकल भन्दै हुनुहुन्थ्यो – “ मलाई तिमीहरुकै चिन्ता लागिरहन्छ,
आई एम सिरियस…। ”

 

अंकलआन्टीको कुराकानी चल्दै थियो,
म चाहिं अर्को कोठामा सुत्न गएँ । आन्टीले कुन गिफ्टको कुरा गर्नु भएको हो मैले बुझिन। अनि के प्रगति विवरण भनेको त्यो पनि बुझिन । शायद श्रेया र मेरो पढाईको ’boutमा  भन्नु भएको होला। तर मेरो विहेको  कुरा गरेकोले त्यो रात मनमा कल्पनाका लड्डुहरु खेलाउदै आफ्नो हुनेवाला बुढाको काल्पनिक तस्वीर बनाएर उसैसँग लडीबुडी गर्दै सिरानीलाई टांगमुनि राखेर पुत्ति दल्दै सुतें ।

 

मेरो १२+ को एक्जाम सकिएपछिका दिनहरु यसरी नै वितिरहेका थिए ।  यहि वीचमा चितवन मामाघर जाने कुरा भयो । मामाघरमा पुजा थियो । 
ममीड्याडी कामले गर्दा जान नपाउने हुनुभयो । भाईको स्कुल चलिरहेको थियो । त्यसैले,
म आन्टी र फुच्ची श्रेया मामाघर जाने भयौं ।

 

फाल्गुणको महिना छ । काठमान्डूमा अलि अलि गर्मी शुरु भएको छ । हामी ३ दिनका लागि चितवन जाँदै थियौं । मैले ३ जोर लुगा बोके । पिंक कलरको टि-सर्ट, कालो टाइट कोरियन जीन्स,
कन्भर्जको पिङ्क जुत्ता र कालो गगल्स लगाए । अनुहारमा हल्का मेकअप गरेर म आन्टीको घरतिर गएँ । मलाई थाहा छ,
म अति क्युट देखिएकी छु ।

 

आन्टीले मलाई देखेर शुरुमा त छक्कै पर्नुभयो । भन्नुभयो – “निक्की त कति राम्री देखिएकी !”

 

आन्टीले यतिले मात्रै  नपुगेर मलाई अंगालो हाल्दै गालामा किस नै खानुभयो । म दंग परें । तर आन्टी पनि कम राम्री देखिएकी हुनुहुन्नथ्यो । २४ बर्ष कि मस्त जवान मेरो आन्टी – 
अग्ली, पातली, गोरो, अनुहार अनि चटक्क मिलेको शरीर,
त्यसमाथि हल्का गुलाबी रङ्गको साडी, कालो हाल्फ़-कट ब्लाउज अनि हाई हिल कति सुहाएको आन्टीलाई !

 

“तपाईं पनि कम राम्रो देखिनु भएको छ र, आन्टी ?”
– मैले कटाक्ष गर्दै भने !

 

आन्टीले हाँस्दै भन्नुभयो – “तँ जस्ती त कहाँ छु र ?
म त बुढी भई सके… ”

 

हुनपनि आन्टी अति नै राम्री हुनुहुन्छ । उहाँको  शरीर देखेर डाहा नै लाग्ने ! खासगरी, पछाडी उछिट्टीएको चाक र ठुल-ठुलो गोलो-गोलो दुध देखेर जो कोहीको पनि होस् उडथ्यो । आफ्नो त दूधपनि सानै थियो चाकपनि सानो तर मेरो चाक चाहिं टाइट जीन्समा फुत्त बाहिर निस्किन्थ्यो।

केही बेरको अलमल पछि आन्टी हाम्रो घरमा गएर घरको चाबी र म्याक्सको खानाहरुका ’boutमा हजुरबुवालाई भनेर आउनु भयो । त्यसपछि,
हामी चितवनको लागि ट्याक्सी चढयौं । बाटोमा जाँदै गर्दा एफ एम रेडियोको एउटा समाचारले हाम्रो ध्यान खिच्यो ।

 

समाचारमा भन्दै थियो – “ विदेशमा रहेका पतिलाई धोका दिएर धन सम्पति सहित एक महिला बेपत्ता….वैदेशिक रोजगारीका कारणले अदालतमा सम्बन्ध विच्छेदका मुद्दाहरु थुप्रिए …. वैदेशिक रोजगारीका कारण सम्बन्धमा भ्रष्ट्राचार ….। ”

 

यो सुनेपछि आन्टीले कमेन्ट गर्नुभयो – “कस्ता नकचरिहरु है । विचरा बुढाले विदेशमा कत्ति दु:ख गरेर जोडेको सम्पति यस्ता वेश्याहरुले बर्बाद बनाईदिन्छन । यिनीहरुका कारणले आफ्नो धर्म नछोडी बसेका हामी जस्ता आइमाईलाई पनि समाजले हेर्ने दृष्टिकोण फरक हुँदैछ …।”

 

मैले आन्टीको कुरामा सहमति जनाए । तर मनमनै सोच्दै थिएँ,
हामी जस्ता कोरली केटीहरुलाई त सेक्सको भूतले पागल बनाउछ,
झन् साह्रो बानी परेकाहरुको कस्तो हालत होला । विचरा प्यास बुझाउनलाई पोइल नगएर के गरुन । सोचें – आन्टी पनि यस्तो धपक्कै बलेजस्ती उज्याली, यौवनले भरिपूर्ण छिन्, वर्ष वर्ष दिनमा आउने अंकलले आन्टीको प्यास कसरी बुझाउछन होला । बिचारा आन्टी ! यो सम्झेर आन्टी प्रति टिठ लागेर आयो । तर आन्टी कुनै पनि तरिकाले असन्तुष्ट देखिनु  हुन्न थियो। . उहाँको अनुहारमा संधै खुशी मात्र झल्किन्थ्यो। कुनै बेला पनि हाँसेर बोल्ने,
मजाक गर्ने, रमाइलो मान्ने गर्नु हुन्थो। जहाँसम्म मलाई थाहा थियो, आंटीको कुनै पर पुरुषसँग सम्बन्ध पनि थिएन। आफ्नो बुढासँग भेट नहुँदा पनि आन्टी कसरी यति खुशी रहन सक्नु हुन्छ मैले बुझ्नै सकिरहेकी थिइन्। शायद, सम्पति सुख सुविधा भएपछि यौनको भोकले पनि त्यति सताउदैन होला।  

 

मैले यहि बेला सोधे – “आन्टी अङ्कल आउने कुरा थियो, कहिले आउदै हुनुहुन्छ ?”

 

आन्टीले भन्नु भयो – “१ हप्ता भित्र आउने कुरा छ” ।

 

सोचे आन्टीको जवानी सम्हाल्न अंकल छिट्टै आउनुहुने रैछ । तर  १ महिना बसेर फेरी जापान फर्कीहाल्नु हुन्छ  । बिचरी आन्टीको फेरी उही हाल । मैले मनमनै संकल्प गरे – चाहे जे होस्, बिहे गरेपछि बुढाले सँगै लैजान्छ भने मात्रै बिहे गर्छु नत्र  गर्दिन